Heç vaxt unutmaram o gecəni. Saat gecə ikiyə yaxınlaşırdı, eyvanda tək oturub siqaret çəkirdim. İşdə çətin həftə idi, müdir bezdirmişdi, bir də üstəlik yolda maşın uçmuşdu. Əhvalım o qədər sıfır idi ki, yatmaq da fayda vermirdi. Nəsə etmək, beynimi dağıtmaq üçün bəhanə axtarırdım.
Telefonu əlimə alıb sosial şəbəkələrə girdim. Biri var idi, tanış deyil, amma tez-tez paylaşımlarına baxırdım. Adi bir oğlan idi, işləyirdi, ailəsi vardı, elə mənim kimi. Həmin gün səhərə yaxın bir şey paylaşmışdı: "mostbet az aviator-da bu gecə uçuram, 20 dəqiqəyə maaşı çevirdim".
Otuz dəqiqə əvvəl yazılmışdı şərh. İçimdən bir səs dedi ki, bəlkə ciddidir? Düşündüm ki, bu oyunu bilirəm, hamı danışır, amma heç vaxt maraqlanmamışdım. Yəqin lap dibdə olanda insan hər şeyə hazır olur. Əlim getdi, "mostbet" yazdım, saytı tapdım və Aviatoru açdım.
Ekranda təyyarə peyda oldu. Balaca, sadə, amma bir az sonra necə də sürətlə böyüdü, yüksəldi. Qaydaları oxumağa ehtiyac yox idi – mərc qoyursan, təyyarə qalxır, sən də qərar verməlisən: indi çıxım, yoxsa bir az da gözləyim? Nə qədər çox gözləsən, əmsal böyüyür, amma təyyarə istənilən an partlaya bilər. Sadə, sürətli və vəhşicəsinə asılılıq yaradan bir ritm.
Balansıma 20 manat atdım. Düzü, zərər elədim deyə qoymamışdım, sadəcə cansıxıcılıqdan nəsə axtarırdım. Elə bildim ki, bir-iki raund, əyləncə, sonra yatıb unudaram. Birinci mərc: 50 qəpik qoydum, 1.2x-ə çıxdım. Qazandım. İkinci mərc: yenə 50 qəpik, bu dəfə 1.5x. Qazandım. Üçüncü mərc: artıq 1 manat qoydum, gözlədim, ürəyim döyünürdü – 2.1x-də çıxdım. Balans artıq 30 manatı keçmişdi. Və mən hiss etdim ki, yuxum qaçdı, qanım yerində dayanmır. Bu oyunun sehrinə düşmüşdüm.
Ən maraqlısı isə o gecə baş verdi. Birdən qərar verdim: növbəti raundda risk edəcəm. Bütün balansı – 35 manatı – bir mərcə qoyacaqdım. Təyyarə qalxdı. Əmsal 1.1, 1.3, 1.7... dayandım. Baxdım. Əmsal 2.0-a çatdı, əl getmədi "Nağdlaşdır" düyməsinə. Artıq 2.5, 3.0... ürəyim ağzıma gəlmişdi. Üç saniyə ərzində beynimdən min fikir keçdi: "İndi partlayacaq, itirəcəksən... Bəs 5x olsa?".
3.7x-də düyməni basdım.
Ekranda yazı çıxdı: "+129.5 AZN". Balans 165 manat oldu.
Oturub qaldım. Bir anlıq səssizlik. Sonra gülməyə başladım – elə tək-tənha, eyvanda, gecənin o saatında. Heç kimə deyə bilməzdim, çünki heç kim inanmazdı. Özüm də çətin inanırdım.
Amma o gecə dayanmadım. Çıxardım pulu, 50 manatını kənara qoydum, qalanı ilə oynamağa davam etdim. Daha balaca mərclərlə, amma artıq qorxum getmişdi. Bir az uddum, bir az uduzdum, sübhə qədər oynadım. Sonda səhər yeddi radələrində yatanda balansda 95 manat qalmışdı. Yəni 20 manatdan 95 manat etmişdim. Böyük pul deyildi bəlkə, amma mənim üçün əhəmiyyəti başqa idi: həyatımda ilk dəfə idi ki, şansa bu qədər yaxın olduğumu hiss edirdim. Sanki təyyarə məni özü ilə apardı, bir anlıq da olsa, yerin ağırlığından qurtardım.
O gündən sonra bir neçə dəfə də girdim. Həmişə də xırda mərclərlə başlayırdım, udanda çıxırdım, çox gözləmirdim. Bir dəfə yenə eyni hissi yaşamaq istədim – 20 manatı 70-ə çatdırdım. Amma hər dəfə də xatırlayıram o ilk gecəni. O hissi heç nəyə dəyişmərəm.
İndi düşünürəm: bu oyunu bu qədər sevməyimin səbəbi nədir? Yəqin ona görə ki, həyatda çox şeyi planlayırıq, gözləyirik, düşünürük. Aviator isə sadədir: ya qalxırsan, ya düşürsən. Və qərar sənindir. Doğru anı seçmək, tərəddüd etməmək, qorxmamaq. Bəlkə də həyatın özü belədir.
Bir də dostlarla söhbət düşəndə deyirəm: "
mostbet az aviator-da bir gecə yarısı nələr etdiyimi bilmirsiniz". Gülürlər, inanmırlar. Amma mən bilirəm ki, o gecə həqiqət idi. Və bəlkə də bir gün yenə o hissi yaşayaram. Amma olsa da, olmasa da, bilirəm ki, bəzən həyatda ən gözəl şeylər gözlənilməz anda, heç bir plan qurmadan baş verir.
Đăng ký tại đây: 
